Prasasti Kuil Mandongmyo

Batu nisan ialah monumen yang didirikan di hadapan seowon yang merekodkan tujuan mendirikan seowon dan pujian untuk orang yang termaktub dalam seowon. Monumen ini terletak di Kuil Mandongmyo, di mana upacara nenek moyang diadakan untuk Raja Shinjong dan Uijong, raja-raja Dinasti Ming di China, yang membantu negara kita semasa pencerobohan Jepun ke Korea.
Mandongmyo dibina oleh muridnya Suam Kwon Sang-ha mengikut ajaran Uam Song Si-yeol pada tahun ke-30 pemerintahan Raja Sukjong (1704), 60 tahun selepas kematian Uijong dari Dinasti Ming. Selepas pemerintahan Gyeongsul, kerajaan Jepun mengharamkan upacara nenek moyang di Mandongmyo pada tahun 1917 dan menangkap nenek moyang Confucian yang menentangnya. Walau bagaimanapun, nenek moyang Confucian menganjurkan Pergerakan Musim Bunga dan Musim Luruh dan secara rahsia mengadakan upacara nenek moyang. Jepun menangkap mereka pada tahun 1937, membakar tablet peringatan dan alat upacara, dan mematuk batu nisan dengan gong untuk merosakkannya. Pada tahun 1942, mereka membakar bangunan itu dan menguburkan batu nisan. Ia telah dikebumikan sejak 1942, tetapi telah dipulihkan dan dibina semula selepas pembebasan.
Batu nisan itu ialah stele biasa dengan batu sokongan segi empat sama diletakkan di atas batu lantai dengan corak bunga teratai terukir di atasnya, dan batu kuil dan bumbung diletakkan di atasnya. Ia dibina pada tahun ke-23 pemerintahan Raja Yeongjo (1747). Lee Jae mengarang teks dan Yu Cheok-gi menulis kaligrafi. Prasasti itu sukar dibaca kerana orang Jepun sengaja mematuk sapuan huruf.
Selepas peninggalan yang berkaitan dengan Uam Song Si-yeol ditetapkan sebagai tapak bersejarah pada tahun 1999, Mandongmyo, Seongseongmun, Monumen Myojeong, Oesammun, Jeungbancheong, dan Jonsacheong telah dipulihkan antara 2002 dan 2005.