มีชอนซอวอน

มีชอนซอวอนตั้งอยู่ริมทางรถไฟในอันชังดง เมืองนาจู เขตปกครองพิเศษรวมชอนนัม-ควังจู ซึ่งเป็นเส้นทางจากยองซันโพไปยังดาซีมยอน ด้านหลังหอประชุมของซอวอนมีน้ำพุชื่อ 'มีชอน' ซึ่งเป็นที่มาของชื่อมีชอนซอวอน เมื่อท่านฮอ มก ยังเด็ก ชาวบ้านไม่มีบ่อน้ำจึงไม่คิดจะขุด ท่านจึงกล่าวว่า 'ถ้าขุดตรงที่ข้าบอก น้ำจะไหลออกมา' ปรากฏว่าน้ำผุดขึ้นมาที่นั่นจริง ๆ พวกเขาจึงไม่ต้องลำบากอีกต่อไป ดังนั้นน้ำพุจึงได้ชื่อว่ามีชอน [眉泉] และกล่าวกันว่านี่คือที่มาของชื่อซอวอน
ซอวอนแห่งนี้สร้างขึ้นในปีที่ 16 แห่งรัชกาลพระเจ้าซุกจง (ค.ศ. 1690) เป็นศาลเจ้าที่มีชอนซัง คึมกัง เมืองนาจู เพื่อเทิดทูนจิตวิญญาณทางลัทธิขงจื๊อของมุนจองกง มีซู ฮอ มก ปราชญ์ชื่อดังแห่งยุคโชซอนในศตวรรษที่ 17 และในปี ค.ศ. 1693 ได้รับพระราชทานชื่อว่ามีชอนซอวอน
ต่อมาในปีที่ 23 ของรัชสมัยพระเจ้าจองโจ (1799) ได้มีการตั้งบูชาเพิ่มเติมบอนัม แช เจ-กง ผู้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการมิชอนซอวอนคนที่ 13 แช เจ-กงเป็นบุคคลที่อยู่รุ่นหลังกว่าฮอ มกมาก แต่ได้รับการตั้งบูชาเพิ่มเติมเพราะท่านได้ติดตามวิชาการของฮอ มกและสร้างคุณูปการมากมายต่อมิชอนซอวอน
ในปี 1711 ฮงมยองฮันได้บูรณะใหม่ และในปี 1715 ได้บูรณะหอบรรยายและห้องพักปฏิบัติธรรม หลังจากนั้นถูกยุบเลิก ต่อมาก่อนปีที่ 47 แห่งรัชกาลพระเจ้ายองโจ (1771) ศาลได้ถูกสร้างขึ้นใหม่ หลังจากนั้นถูกยุบเลิกเป็นครั้งที่สองเนื่องจากคำสั่งยุบเลิกซอวอนในปีที่ 5 แห่งรัชกาลพระเจ้าโคจง (1868) เมื่อซอวอนถูกยุบเลิก ฮงดังและชังพันกักได้ถูกย้ายไปยังหมู่บ้านฮงดังใต้ภูเขาบรรพบุรุษในซัมยองดง นาจูซี ซึ่งมีลูกหลานของฮอ มก อาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก
ในปี ค.ศ. 1893 ได้มีการสร้างยองดัง (ศาลรูปเหมือน) ที่มี 3 ห้องด้านหน้าและ 2 ห้องด้านข้างขึ้นใหม่บนที่ตั้งปัจจุบันซึ่งเป็นที่ตั้งเดิมของมีชอนซอวอน และได้อัญเชิญรูปเหมือนมายังที่ตั้งปัจจุบัน พร้อมทั้งสร้างหอประชุมที่มี 6 ห้องด้านหน้าและ 3 ห้องด้านข้างขึ้นใหม่ด้วย ในปี ค.ศ. 1930 โช กี-จุง ได้ซ่อมแซมหอประชุมบางส่วน และในปี ค.ศ. 1937 ฮอ ยอง-กยู ได้ซ่อมแซมครั้งใหญ่

รายละเอียด

ค่าเข้าชม

ฟรี