วัดซังจู (กุนซาน)

เป็นวัดสาขาของวัดกึมซันซา ซึ่งเป็นสำนักงานใหญ่ของสังฆมณฑลที่ 17 ของคณะโจเกแห่งพุทธศาสนาเกาหลี และตั้งอยู่ที่เชิงตะวันออกของภูเขาชวีซองซาน ว่ากันว่าสร้างขึ้นโดยอาจารย์ Hyegong แห่ง Silla ในปีที่ 7 ของกษัตริย์ Mu แห่ง Baekje (606) ว่ากันว่าวัดซังจูได้รับการซ่อมแซมหลายครั้ง แต่ก็ไม่แน่นอนเนื่องจากบริเวณนี้เป็นอาณาเขตของแพ็กเจในขณะนั้น ถูกสร้างขึ้นใหม่โดย Hyegeun ในปีที่ 11 ของการครองราชย์ของพระเจ้า Gongmin ในเมือง Goryeo (1362) และเปลี่ยนชื่อเป็นชื่อปัจจุบัน ว่ากันว่ากษัตริย์กงมินแห่งราชวงศ์โครยอตอนปลายได้มาเยือนวัดแห่งนี้เพื่อสวดภาวนาเพื่อความอยู่ดีมีสุขของประเทศชาติ ว่ากันว่าสิ่งนี้นำไปสู่ชื่อของวัด ซึ่งหมายความว่าเป็นวัดที่จะกลายเป็น 'เสาหลักของประเทศ' และตัวละคร 'stay-ju' (住) ก็เปลี่ยนเป็น 'pillar-ju (柱)' และมันถูกเรียกว่า Sangju-sa ดังที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน ขณะนั้น มีอาศรมของวัดซังจูซาจำนวน 9 รูปในภูเขาชุกซอง และมีพระภิกษุประมาณ 200 รูป ว่ากันว่าเมื่อหุงข้าวแล้วน้ำข้าวก็ลงไปที่หมู่บ้านด้านล่าง เมื่อพิจารณาเรื่องนี้แล้วเราจะเห็นว่าวัดนี้ครั้งหนึ่งเคยใหญ่โตมาก
มีเศียรมังกรสลักอยู่บนทรงพุ่มเหนือพระไตรปิฎก เดิมทีสร้างขึ้นในสองขั้นตอน แต่ว่ากันว่าด่านแรกถูกปล้นโดยชาวญี่ปุ่นในช่วงยุคอาณานิคมของญี่ปุ่น มีแผ่นกระเบื้องสีน้ำเงินสองแผ่นวางอยู่บนสันเขา และมีมงกุฎสิบเอ็ดอันวางอยู่ด้านบนเป็นระยะๆ

รายละเอียด

ห้องน้ำ

มี

บริการข้อมูลภาษาต่างประเทศ

ไม่สามารถ