วัดยงชอนซา (ฮัมพยอง)

วัดยางซา เป็นสำนักสาขาของวัดจ็อกเยซอง สาขาที่ 18 และเป็นวัดที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ สร้างขึ้นเมื่อปีที่ 1 ของรัชสมัยกษัตริย์มูวองแห่งอาณาจักรปักเจ (ค.ศ. 600) โดยแฮออน ตามตำนานกล่าวว่าชื่อวัดมาจากบ่อน้ำ "ยงชอน" ซึ่งตั้งอยู่ใต้บันไดทางขึ้นสู่พระวิหารใหญ่ (Daewoongjeon) เล่ากันว่าบ่อน้ำนี้เชื่อมต่อกับทะเลตะวันออก และเป็นที่ที่มังกรอาศัยอยู่ก่อนที่จะขึ้นสู่สวรรค์ วัดได้รับการบูรณะครั้งใหญ่ในสมัยราชวงศ์โชซอน ในยุคของกษัตริย์เซโจและกษัตริย์มยองจง ทำให้วัดเติบโตเป็นวัดขนาดใหญ่ จากแผ่นไม้ที่เขียนชื่อพระวิหารใหญ่ (Daewoongjeon) ระบุว่าในยุคที่เจริญรุ่งเรือง มีพระภิกษุถึง 3,000 รูปที่อาศัยอยู่ที่นี่ หลังจากการถูกทำลายในสงครามเกาหลี (ปี 1950-1953) วัดได้รับการสร้างใหม่ โดยสร้างพระวิหารใหญ่ (Daewoongjeon) ขึ้นใหม่ในบริเวณเดิมของพระวิหารโบกวัง (Bogwangjeon) ในปี 1964 ทำให้วัดมีรูปลักษณ์ปัจจุบัน ภายในวัดยังมีโคมไฟหินสูง 2.38 เมตร สร้างขึ้นในปีที่ 11 ของรัชสมัยกษัตริย์ซุกจง (ค.ศ. 1685) ซึ่งมีลักษณะเฉพาะคือมีการสลักรูปเต่าไว้ที่มุมของฐานด้านล่าง และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมของจังหวัดชอลลาใต้ ในช่วงเวลาเดียวกันกับที่สร้างโคมไฟหิน มีการสร้างนาฬิกาแดด แต่สูญหายไปในสงครามเกาหลี และถูกค้นพบในปี 1980 จากกองดินภายในวัด แม้ว่าจะมีเพียงครึ่งเดียวที่เหลืออยู่ แต่ก็ยังคงแสดงช่วงเวลาในเวลากลางวัน ทุกปีในเดือนกันยายน ภูเขาโดยรอบวัดจะเต็มไปด้วยดอก "ฮวารุม" ซึ่งเป็นดอกไม้สีแดงสวยงาม สามารถเยี่ยมชมได้ร่วมกับสวนดอกฮวารุมของวัดยงชอนที่อยู่ใกล้เคียง

รายละเอียด

ห้องน้ำ

มี

ข้อมูลเที่ยวแบบเข้าถึงง่าย

แปลด้วยเครื่องจากภาษาเกาหลี

การเคลื่อนไหว

ทางเข้าถึง

ไม่มีสิ่งกีดขวางทางเข้า แต่มีส่วนที่เป็นดิน - สิ่งอำนวยความสะดวกที่ปราศจากสิ่งกีดขวาง

ห้องน้ำ

มีห้องน้ำสำหรับผู้พิการ (ข้างร้านดอกไม้)

สิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆ

ถนนไม่เรียบและมีทางชันจึงต้องมีผู้ช่วย