เส้นทางวรรณกรรมคาซา สัมผัสกลิ่นอายกวีคาซา

Damyang เป็นแหล่งรวมวรรณกรรม Gasa จากราชวงศ์โชซอน โดยเริ่มจาก Soswaewon ซึ่งมีความหมายเหมือนกันกับสวนเกาหลีแบบดั้งเดิม และเป็นการเดินทางที่คุณจะสัมผัสได้ถึงชีวิตที่หอมกรุ่นและวรรณกรรมของนักวิชาการโบราณที่โอบรับธรรมชาติอย่างที่เป็นอยู่ เช่น Sikyeongjeong, Myeongokheonwonrim, Songgangjeong และ Myeonangjeong หมู่บ้านดัมยาง ซัมจิแน เป็นเมืองที่เติบโตช้าแห่งแรกของเกาหลี และเป็นสถานที่ที่คุณสามารถสัมผัสบรรยากาศชนบทที่บริสุทธิ์และบริสุทธิ์ทั่วทั้งหมู่บ้าน

รายละเอียด

สวนโซแซวอน

โซสแววอนเป็นสวนที่สร้างขึ้นโดย Yang San-bo (梁山甫, 1503-1557) เพื่อละทิ้งความปรารถนาที่จะประสบความสำเร็จและใช้ชีวิตซ่อนตัวอยู่ในธรรมชาติเมื่อผู้มีพระคุณของเขา Jeongam Jo Gwang-jo (趙光祖, 1482-1519) ถูกเนรเทศไปยัง Neungju และเสียชีวิต ในแง่ของความสัมพันธ์กับที่อยู่อาศัย มันเป็นสวนเดี่ยว และในแง่ขององค์ประกอบเชิงพื้นที่และการใช้งาน ประกอบด้วยสวนที่พัฒนาที่ทางเข้า สวนที่มีศูนย์กลางอยู่ที่ลำธาร และสวนด้านในที่มีศูนย์กลางอยู่ที่ห้องโถงด้านใน Jewoldang \n

ซิกยองจอง

กล่าวกันว่า Sikyeongjeong เดิมเป็นศาลาที่สร้างโดย Seohadang Kim Seong-won สำหรับ Seokcheon Im Eok-ryeong และชื่อ Sikyeongjeong หมายถึง 'ศาลาที่มีเงาพักผ่อน' และถูกสร้างขึ้นโดย Im Eok-ryeong มีบันทึกว่า Kim Seong-won ได้สร้างศาลาอีกหลังหนึ่งถัดจาก Sikyeongjeong ซึ่งเขาตั้งชื่อ Seohadang ตามนามปากกาของเขา มันสูญหายและได้รับการบูรณะเมื่อเร็วๆ นี้ \n

สวนเมียงดง

มยองโกฮอนเป็นศาลาขนาดเล็กที่มีห้องด้านหน้า 3 ห้องและห้องด้านข้าง 2 ห้อง และมีรูปทรงอาคารที่เหมาะสมสำหรับการศึกษา หากคุณหันหลังไปทางอาคารไปทางขวาแล้วปีนขึ้นไปบนลำธาร คุณจะเห็นคำว่า 'Myeongokheon Gyechuk (鳴玉軒癸丑)' สลักไว้บนผนังหินเล็กๆ มีต้นไมร์เทิลอยู่รอบๆ สระน้ำด้านหลังอาคาร และมีต้นสนอยู่ทางด้านขวามือ ด้านหลัง Myeongokheon ยังคงเป็นที่ตั้งของวัด Dojangsa ซึ่งเป็นสถานที่จัดพิธีกรรมบรรพบุรุษของนักวิชาการที่มีชื่อเสียงของภูมิภาค \n

หมู่บ้าน Damyang Changpyeong Samjinae [เมืองสโลว์]

หมู่บ้าน Changpyeong Samjicheon ก่อตั้งขึ้นราวปี 1510 โดยมีภูเขา Wolbongsan อยู่ทางทิศตะวันออกและยอดเขา Guksubong อยู่ทางทิศใต้ หมู่บ้านแห่งนี้ตั้งอยู่กลางทุ่งนาและเป็นพื้นที่ที่อุดมไปด้วยผลผลิตทางการเกษตรมายาวนาน ภายในหมู่บ้าน บ้านฮันอกแบบดั้งเดิมหลายแห่งยังคงได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดี โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่ 'บ้านดัมยางโกแจซอน' ซึ่งเป็นวัตถุพื้นบ้านประจำจังหวัดหมายเลข 5 ซึ่งเพิ่มมูลค่าให้กับหมู่บ้านในฐานะหมู่บ้านแบบดั้งเดิม \n

ซอง คังจอง

Songgang Jeongcheol ซึ่งทำหน้าที่เป็น Daesaheon ได้ก้าวลงจากตำแหน่งเนื่องจากปัญหาทางการเมืองและสร้าง Jukgrokjeong ขึ้นมาใหม่ โดยเรียกมันว่า Songgangjeong (ปีที่ 18 ของการครองราชย์ของกษัตริย์ Seonjo)
- พ.ศ. 1585) ซ่งกัง ประพันธ์เพลงสมิอิงกอกและผลงานอื่นๆ ที่นี่ ได้รับการบูรณะโดยทายาทในปี พ.ศ. 2498 และสร้างอนุสาวรีย์ Samiingok ซงกัง จองชอล กลายเป็นแดซาฮอน (大司憲) ในปีที่ 17 แห่งรัชสมัยของกษัตริย์ซอนโจ (พ.ศ. 2127) แต่เมื่อสหายร่วมรบของเขาเข้าร่วมกองกำลังและการข่มเหงชาวตะวันตกรุนแรงขึ้น ในที่สุดเขาก็ได้รับเอกสารที่ไม่ใช่ Cheok จาก Yangsa (兩司) และลาออกจากรัฐบาลในปีต่อมา เขากลับมาที่ชางพยองและใช้ชีวิตอย่างสันโดษในฐานะมนุษย์ธรรมดาและกวีเป็นเวลาสี่ปี\n

มยอนนังจอง

Myeonamjeong ตั้งอยู่ที่เชิงเขา Jebongsan ใน Jewol-ri, Bongsan-myeon เป็นศาลาที่สร้างโดย Song Sun ในปี 1533 (ปีที่ 28 ในรัชสมัยของกษัตริย์ Jungjong) และมีชื่อเสียงในฐานะเป็นสถานที่ที่นักวิชาการได้หารือกับ Kang Ho-jehyeon รวมถึง Lee Hwang และเลี้ยงดูนักวิชาการรุ่นเยาว์\n