สำนักขงจื๊อแดกักซอวอน

Daegak Seowon ก่อตั้งขึ้นในปี 1610 (ปีที่ 2 ของกษัตริย์ Gwanghaegun) โดยมติของนักปราชญ์ขงจื๊อท้องถิ่น เพื่อรำลึกถึงความรู้และคุณธรรมของ Hahang, Son Cheon-u, Kim Dae-myeong, Ha Eung-do, Yi Jeong, Yu Jong-ji และ Ha Su-il และได้ประดิษฐานป้ายวิญญาณ ในขณะที่ทำหน้าที่เชิดชูบูรพาจารย์และให้การศึกษาท้องถิ่น ได้ถูกทำลายในปี 1869 (ปีที่ 6 ของกษัตริย์ Gojong) ตามคำสั่งยกเลิก seowon ของ Heungseon Daewongun และได้รับการบูรณะในปี 1947 โดยนักปราชญ์ขงจื๊อท้องถิ่นจนถึงปัจจุบัน Daegak Seowon ประกอบด้วยอาคารหลัก หอตะวันออก (Dongjae) หอตะวันตก (Seojae) และอาคารประตู อาคารหลักมีขนาดกว้าง 5 ห้อง ลึก 2 ห้อง ในรูปแบบ toetjip ด้านหน้าและด้านหลัง เสาด้านหน้าเป็นเสากลมที่มี entasis มีหน้าตัดขนาดใหญ่และสง่างาม โครงสร้างเป็นแบบ 5 ryang พร้อมการตกแต่งที่ประณีต มีคาน toebo ในทั้งสอง toetgan และมีหลังคาแบบ hip-and-gable ชายคาชั้นเดียว การจัดวางโดยรวมในฐานะ seowon มีความเหมาะสม และมีคุณค่าทางวิชาการเพียงพอ เนื่องจากสามารถเห็นเทคนิคต่างๆ ของสถาปัตยกรรมปลายสมัย Joseon รวมถึงการใช้วัสดุ การใช้สัดส่วนที่เหมาะสม และวิธีการทางเทคนิคต่างๆ ในหอตะวันออก กำแพงของ seowon ก็เป็นกำแพงหินดินที่มีเทคนิคการก่อสร้างโดดเด่น และสูงกว่ากำแพงของฮันอกทั่วไป ในขั้นแรกได้สร้าง Daegaksa เพื่อประดิษฐาน Gakjae Hahang ต่อมาจึงได้ประดิษฐานบูรพาจารย์อีกหกท่าน ได้แก่ Musong Son Cheon-u, Baegam Kim Dae-myeong, Yeongmuseong Ha Eung-do, Mochon Yi Jeong, Jogye Yu Jong-ji และ Songjeong Ha Su-il ดังนั้นปัจจุบันจึงประดิษฐานป้ายวิญญาณ 7 ป้าย