พระพุทธรูปปางประทับนั่งหินที่วัดกันวอลซา อุลจู

ว่ากันว่าวัดกันวอลซาก่อตั้งโดยพระจาจังในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีจินด็อกแห่งราชวงศ์ชิลลา พระธาตุเกือบทั้งหมดที่พบในบริเวณวัดมาจากยุครวมซิลลา หลังจากนั้นก็ถูกสร้างขึ้นใหม่หลังจากถูกไฟไหม้ระหว่างการรุกรานเกาหลีของญี่ปุ่น แต่ถูกทำลายในช่วงปลายราชวงศ์โชซอน ต่อมาผู้คนได้สร้างอาศรมและประดิษฐานรูปปั้นตถาคตซึ่งทิ้งไว้ในที่โล่ง ในขณะที่ค้นพบ มันดอร์ลาหายไปและฐานไม่อยู่ในสภาพสมบูรณ์ แต่ใบหน้าและสัดส่วนทางกายภาพที่ดูเหมือนจำลองร่างมนุษย์ที่ปรากฏในพระพุทธรูปเป็นเทคนิคที่ใช้กันทั่วไปในปลายศตวรรษที่ 8 และ 9 ผมรูปหอยสังข์เล็กๆ ติดอยู่ที่ศีรษะ และศีรษะที่มีปมด้านบนขนาดใหญ่ (ยุคคเย) วางอยู่บนศีรษะ ใบหน้ากลมและเย้ายวน ปากที่เรียบร้อย ตายาว และหูสั้นให้ความรู้สึกอ่อนโยนและเป็นมนุษย์ ไหล่แคบ และลำตัวดูกว้างโดยไม่รู้สึกถึงความใหญ่โต เสื้อผ้าที่สวมพาดไหล่ทั้งสองข้างจะบางและมีรอยพับเป็นรูปตัวยู ใบหน้าและลำตัวอันเย้ายวนและไหล่แคบแสดงให้เห็นลักษณะของพระพุทธรูปสมัยศตวรรษที่ 9 อย่างชัดเจน
พระพุทธรูปองค์นี้แสดงให้เห็นลักษณะของพระพุทธรูปในสมัย Unified Silla และมีความสำคัญอย่างยิ่งในการยืนยันปีที่สร้างวัด Ganwolsa ซึ่งแทบไม่มีบันทึกทางประวัติศาสตร์หรือซากโบราณสถานหลงเหลืออยู่

รายละเอียด

ห้องน้ำ

มี