สำนักสงฆ์มังแฮอัม

ตามบันทึกใน «พงอึนบอนมัลซาจี» ที่รวบรวมในทศวรรษ 1940 มังแฮอัมสร้างขึ้นครั้งแรกโดยพระวอนฮโยแห่งชิลลา ต่อมาบันทึกเกี่ยวกับมังแฮอัมปรากฏตั้งแต่ต้นยุคโชซอน บนบัลลังก์ดอกบัว (โพแท) ของพระพุทธรูปหินยืนในยงฮวาจอนมีจารึกว่า '成化十五年 四月 日造成' (สร้างเมื่อวันหนึ่งในเดือนสี่ ปีที่สิบห้าแห่งรัชศกซองฮวา) แสดงว่าบัลลังก์ดอกบัวนี้สร้างขึ้นในปี 1479 (ปีที่ 10 แห่งรัชศกพระเจ้าซองจง) «ยอจีโดซอ» ที่จัดพิมพ์ในรัชสมัยพระเจ้ายองโจ «คารัมโก» ที่ชินคยองจุนเขียนในศตวรรษที่ 18 และบันทึกปี 1843 (ปีที่ 9 แห่งรัชศกพระเจ้าฮอนจง) ใน «ซึงจองวอนอิลกี» ก็มีเนื้อหาเช่น 'มังแฮอัมแห่งเขาควานักซาน' เป็นต้น
มังแฮอัมได้รับการบูรณะใหม่ในปี 1803 (ปีที่ 3 แห่งรัชศกพระเจ้าซุนโจ) และปี 1863 (ปีที่ 14 แห่งรัชศกพระเจ้าชอลจง) แต่ถูกไฟไหม้หมดทั้งหลังในปี 1922 จึงสร้างขึ้นใหม่ มังแฮอัมในปัจจุบันสร้างขึ้นใหม่หลังถูกไฟไหม้จากสงครามเกาหลี โดยเพิ่มชอนบุลจอนและจีจังจอน เป็นต้น
มังแฮอัมหมายถึง 'สำนักสงฆ์ที่มองเห็นทะเล' ณ ที่แห่งนี้สามารถชมพระอาทิตย์ตกที่สวยงามของทะเลตะวันตกได้ สามารถหลีกหนีชีวิตประจำวันอันเร่งรีบในเมืองและมีเวลาอันเงียบสงบเป็นของตัวเอง

รายละเอียด

ค่าเข้าชม

ฟรี

ห้องน้ำ

มี