วัดยองกักซา (ฮัมยัง)

วัดแห่งนี้สร้างขึ้นในปีที่ 3 ในรัชสมัยกษัตริย์ Heon-gang แห่งอาณาจักร Silla (ค.ศ. 877) โดยพระอาจารย์ Sim-gwang และเป็นวัดสาขาของวัด Haein ซึ่งเป็นวัดในเขตที่ 12 ของศาสนาพุทธเกาหลีใต้ หลังจากยุคโชซอน วัดนี้เคยถูกทิ้งร้าง แต่พระอาจารย์ Won-gyeong ได้บูรณะขึ้นใหม่ในปีที่ 31 ในรัชสมัยกษัตริย์ Sejong (ค.ศ. 1449) และได้รับการบูรณะหลายครั้งต่อมา
ในปีที่ 34 ในรัชสมัยกษัตริย์ซุนโจ (ค.ศ. 1834) เกิดเหตุการณ์ไฟไหม้โดยไม่ได้ตั้งใจ ซึ่งทำให้สิ่งก่อสร้างทั้งหมดถูกเผาผลาญจนหมด ยกเว้นเพียงวิหารฮวาอึม จากนั้น ในปีที่ 23 ในรัชสมัยกษัตริย์โคจง (ค.ศ. 1886) พระอาจารย์คังยองอึล ได้ทำการบูรณะวิหารฮวาอึมแห่งนี้ และได้มีพระสงฆ์จำนวนมากได้รับการฝึกฝน ณ ที่แห่งนี้ ในปี 1950 ระหว่างสงครามเกาหลี (6.25) สิ่งที่เหลือรอดเพียงวิหารซานชินกักและห้องเก็บของ ส่วนสิ่งก่อสร้างทั้งหมด รวมถึงแผ่นไม้จารึกพระสูตรฮวาอึม 81 เล่ม จำนวน 3,284 แผ่น และพระสูตรบับป์มัง 2 เล่ม ซึ่งแต่ละเล่มมี 68 หน้า ได้ถูกทำลายจนหมดไป มีรายงานว่า แผ่นไม้จารึกพระสูตรฮวาอึมนั้นได้รับการดูแลโดยพระอาจารย์ซอลพา ซางฮัน ซึ่งเป็นสมบัติทางวัฒนธรรมที่มีคุณค่า แต่กลับสูญหายไป ซึ่งเป็นเรื่องน่าเสียดาย หลังจากนั้น ในปี 1959 พระอาจารย์แฮอึน ได้ทำการบูรณะวิหารฮวาอึม และในปี 1966 ได้มีการบูรณะวิหารคึกลัก ทำให้สถานที่แห่งนี้กลับคืนสู่รูปลักษณ์เดิม และพร้อมสำหรับการปฏิบัติธรรมจนถึงปัจจุบัน ก่อนสงครามเกาหลี (6.25) มีสิ่งก่อสร้างทั้งหมด 19 หลัง รวมถึงเจดีย์ใหญ่ (แทอุงจอน) และประตูทางเข้า (อิลจูมุน) นอกจากนี้ ยังมีสำนักสงฆ์ขนาดเล็ก 13 แห่ง ตั้งอยู่โดยรอบ ซึ่งรวมถึงสำนักบิโรอัมและสำนักบงฮวัง ทำให้สถานที่แห่งนี้มีขนาดใหญ่เทียบเท่ากับวัดแฮอิน ซึ่งเป็นศูนย์กลางการปฏิบัติธรรมที่สำคัญ

(ที่มา : Hamyang County Culture & Tourism)

รายละเอียด

ห้องน้ำ

มี (แยกชายหญิง)