วัดชองกุนซา (กิมเจ)

ว่ากันว่าวัดชองกุนซาเริ่มต้นขึ้นในศตวรรษที่ 19 เมื่อพระภิกษุโบชอนสร้างบ้านมุงจากหนึ่งห้องและอาศัยอยู่ที่นั่น และผู้คนจำนวนมากมาเยี่ยมชมสถานที่นี้เนื่องจากมีน้ำพุที่ดี เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2468 วัดแห่งนี้ได้ถูกสร้างขึ้นและเป็นของคณะแทโก ในปี พ.ศ. 2470 พระภิกษุโวลินได้ขยายวัดมุงจากเป็น 3 ห้อง และสร้างวัดบนที่ตั้งของอุโบสถหลักในปัจจุบัน ในปี 1931 วัดได้ถูกสร้างขึ้นใหม่โดยการรื้อวัดเดิมออกและสร้างวัดใหม่ขึ้นแทนที่ ซึ่งปัจจุบันคือ Gwaneumjeon ในปี 1959 มีการสร้างวัดใหม่ทางด้านขวาของ Yeombulwon ในปัจจุบัน และในปี 1970 วัดก่อนหน้านี้ถูกรื้อลงและอาคารในพื้นที่ Dongheon เก่าของ Mangyeong-hyeon ถูกซื้อและย้ายไปทำให้เป็นห้องโถงหลัก
หนังสือแดฮเยโบกัก ซอนซา ซึ่งถูกกำหนดให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดปกครองตนเองพิเศษชอนบุก เป็นการรวบรวมและตีพิมพ์คำเทศนาของอาจารย์เซน โบกัก พระภิกษุชั้นสูงแห่งราชวงศ์ซ่งใต้ในประเทศจีน ตลอดระยะเวลา 40 ปี รวบรวมด้วยข้อความโดยลี แซ็กในปีที่ 13 ของรัชสมัยของพระเจ้าอูแห่งโครยอ (1387) และตีพิมพ์ซ้ำในปี 1531 วัดชองกุนซามีชื่อเสียงจากเทศกาลดอกบัวขาวฮาโซ บ่อน้ำ Haso Baekryeonji แผ่ขยายออกไปตามระเบียงจากด้านบนเหมือนทุ่งนาขั้นบันได และ Haso ได้รับการตั้งชื่อเช่นนั้นเนื่องจากรูปร่างของบ่อมีลักษณะคล้ายกับรูปร่างของกุ้งที่กำลังอุ้มไข่