พังซานซอวอน (คูรเย)

พังซันซอวอนสร้างขึ้นในปีที่ 28 แห่งรัชกาลพระเจ้าซุกจง (1702) เพื่อเชิดชูชูกเย ยุนฮโยซน (1431–1503) ข้าราชการฝ่ายพลเรือนในรัชสมัยพระเจ้าซองจงแห่งราชวงศ์โชซอน ยุนฮโยซนได้เรียบเรียงคยองกุกแดจอน โอรเยอึยจู ซองจงซิล록 เป็นต้น และดำรงตำแหน่งคยองซังโดควันชัลซา ฮันซองบูยุน แดซาฮอน ซองกยุนกวันทงจีซา ชวาอูชัมชัน เป็นต้น
ราวปี 1740 ได้อัญเชิญบยอกซง ยุนวี ผู้ก่อตั้งหมู่บ้านจุงบังรีในกูรเยกุนมาประดิษฐานเพิ่มเติมที่ผนังหลัก ต่อมาได้อัญเชิญชเวยอน อีคยองซอก ชเวออนซู และคนอื่น ๆ มาประดิษฐานเพิ่มเติม รวมเป็น 5 ตำแหน่งที่ได้รับการบูชา
ภายในเขตของสำนักมีอาคารต่าง ๆ เช่น ศาลบรรพบุรุษ (โมด็อกซา) ทงแจ ซอแจ ประตูสามชั้นนอก (คยองอังมุน) ประตูสามชั้นใน (คออินมุน) บนเนินเขาด้านหลังศาลบรรพบุรุษมีต้นเซลโควาที่ได้รับการกำหนดเป็นต้นไม้คุ้มครอง