ฮวังกัน ฮยังกโย

ฮวังกันฮยังกโยสร้างขึ้นบนภูเขาหลังหมู่บ้านในปีที่ 3 ของกษัตริย์แทโจ (1394) ย้ายเข้าไปในป้อมดินในปีที่ 7 ของกษัตริย์ฮยอนจง (1666) และซ่อมแซมในปีที่ 28 ของกษัตริย์ยองโจ (1752) และปีที่ 9 ของกษัตริย์โคจง (1872) อาคารที่เหลืออยู่ในปัจจุบันได้แก่ แดซองจอน มยองนยุนดัง และอาคาร附属เช่น โคจิกซา การจัดวางเป็นแบบชอนฮักฮูมโย โดยมีพื้นที่การเรียนรู้อยู่ด้านหน้าและพื้นที่ประกอบพิธีกรรมอยู่ด้านหลัง
มยองรยุนดังเป็นหอประชุมที่นักเรียนใช้ศึกษาเล่าเรียน มีขนาด 5 ห้องด้านหน้า 2 ห้องด้านข้าง และเป็นอาคารหลังคาทรงปั้นหยาแบบปิดที่ด้านข้างหลังคามีรูปทรงอักษร 八 (แปด) อย่างงดงาม แดซองจอนเป็นพื้นที่ประกอบพิธีกรรมที่ประดิษฐานขงจื๊อและนักปราชญ์ทั้งหลาย มีขนาด 3 ห้องด้านหน้า 2 ห้องด้านข้าง และเป็นอาคารหลังคาทรงจั่วที่ด้านข้างหลังคามีรูปทรงอักษร 人 (คน) นอกจากนี้ เมื่อพิจารณาจากลวดลายดอกบัวที่สลักบนแท่นรองเสาแล้ว ดูเหมือนจะเป็นสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานระหว่างรูปแบบวัดกับรูปแบบศาลาและบ้านเรือน
ในสมัยโชซอนได้รับ 지원จากรัฐและสอนนักเรียน แต่หลังการปฏิรูปคาโบ (1894) หน้าที่ด้านการศึกษาก็หมดไป และจัดเพียงพิธีกรรมในช่วงฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงเท่านั้น หนังสือที่เก็บรักษาไว้ที่นี่เป็นข้อมูลอันล้ำค่าสำหรับการศึกษาประวัติศาสตร์ท้องถิ่น

รายละเอียด

ค่าเข้าชม

ฟรี